หลุมลึกที่เรา ต้องปีนขึ้นไป
ไม่มีแม้แสงช่วยนำทาง
คงมีบาดแผล คงมีน้ำตา
ต้องร่วงหล่นลงมาอีกกี่ครา
จากตรงนี้ อยากจะหนีไปให้ไกลสุดแสนไกล
แตกสลายแต่ยังเหลือเรี่ยวแรงหายใจ
อีกไม่นาน เดี๋ยวคงพ้นผ่าน
ความเจ็บช้ำ ที่แทบจะทนไม่ไหว
หากผ่านวันเวลา คง เลือน ลาง จาง หาย
ทุกเช้าวันใหม่ ร่องรอยนั้นจะจางจนหายไป
อีกไม่นาน เดี๋ยวคงพ้นผ่าน
ความเจ็บช้ำ ที่แทบจะทนไม่ไหว
หากผ่านวันเวลา คง เลือน ลาง จาง หาย
ทุกเช้าวันใหม่ ร่องรอยนั้นจะจางจนหายไป